Hai

Deze weblog is eigenlijk een middel voor mij om dingen van mij af te schrijven. Als ik dat niet doe blijf ik ermee rond lopen en raak ik alleen maar meer gestresst. Hecht niet teveel waarde aan wat ik schrijf want het zijn toch alleen maar rantings! 

Falen

Vandaag werd ik wakker met een naar gevoel. Toen ik deze ging onderzoeken kwam naar boven dat ik mezelf niet goed genoeg voel. Ik ben een praktijk gestart maar ik heb tot nu toe nog maar weinig klanten gehad en daar baal ik van. Blijkbaar doe ik iets verkeerd... Ik ben aan het falen en ik kan daar niet mee omgaan. Ik word er verdrietig van. Aan de andere kant weet ik niet zeker of ik wel succesvol wil zijn, want het baart mij ook grote angst om dit werk te doen. Gedachten zoals: wat als ik het niet goed doe? Wat als mensen het niet goed vinden, niks eraan hebben? 

Ik verberg mijzelf achter een angst... Ik laat mijzelf niet zien op de kaart voor andere mensen zodat ze naar mij toe kunnen komen. Dit komt omdat ik het eigenlijk nog niet durf.

Als ik succesvol wil zijn zal ik hier iets aan moeten veranderen. Ik weet alleen niet hoe.... ik zou hier graag hulp bij willen. Hoe kan ik mijzelf op de kaart zetten? Hoe kan ik klanten aantrekken?

Op dit moment voel ik mijzelf falend.. en ik wil het eigenlijk best opgeven. Maar aan de andere kant is het ook mijn droom, maar zo voelt het niet meer. Ik sta op het randje van geluk, maar ik durf niet. Hoe kan ik hier overheen komen?  

acceptatie

Gisteren heb ik gesproken met een stagiaire en zij heeft aan mij uitgelegd waarom ze een andere coach wilde. 

Bij mij bracht het heel sterk het gevoel omhoog van niet geaccepteerd worden. Dit is een rode draad in mijn leven, omdat ik vroeger ook vaak niet geaccepteerd werd in de klas. Nu weet ik dat het komt omdat ik mijzelf niet accepteer(de). Hetgeen ik nu nog niet accepteer is mijn lichaam en bepaalde eigenschappen die ik heb zoals onzekerheid. Ik denk dat de boodschap hierbij is om deze stukken te gaan accepteren.

Ik heb eens gelezen dat wanneer je je lichaam niet accepteert, omdat je bijvoorbeeld dik bent en slank wil worden dat het heel moeilijk is om af te vallen. Dat komt omdat je lichaam wil dat je eerst jezelf accepteert zoals je bent, dat je je dikke lichaam accepteert en lief hebt. Zodra je dat kan dan zal je vanzelf afvallen, omdat je niet meer zo aan het vechten bent tegen jezelf, mits je natuurlijk wel gezond eet.

De laatste tijd ben ik veel gezonder gaan eten. Maar ik mag nog wel werken aan het accepteren van mijn lichaam zoals deze is. Welke vrouw niet? Wat ik vooral niet accepteer aan mijn lichaam is mijn buik en mijn armen die ik veel te dik vind. Daarnaast vind ik mijn heupen ook te dik. Als ik dit wil omdraaien en wil accepteren zal ik dus anders naar mezelf moeten gaan kijken. Een jongen zei mij ooit eens dat een buikje bij een vrouw erg vrouwelijk en mooi is. Ik was het daar absoluut niet mee eens. Maar nu besef ik dat het per persoon verschilt wat je denkt over een bepaald lichaams deel. Dus ik ben van plan om mijn buikje te gaan accepteren en de overtuiging aan te nemen dat het vrouwelijk en sexy is. Daarnaast wil ik mijn heupen accepteren omdat deze rond en zacht zijn. En mijn armen zijn gewoon goed zoals deze zijn. Dit wil ik gaan doen door deze overtuigingen continu te herhalen in mijzelf.

Mijn nieuwe overtuigingen 

1. Mijn lichaam is vrouwelijk en sexy en ik accepteer mijn lichaam volledig. 
2. Mijn buik is vrouwelijk en sexy en ik accepteer mijn buik volledig.
3. Mijn heupen zijn rond en zacht en ik accepteer mijn heupen volledig.
4. Mijn armen zijn goed zoals zij zijn en ik accepteer mijn armen volledig.  

De komende tijd ga ik hier aan werken. Er zullen vast een heleboel oude emoties omhoog komen zodra ik begin met deze overtuigingen te veranderen, maar gelukkig heb ik geleerd om oude gevoelens los te laten. En anders schrijf ik ze wel hier op! :P  

Ik denk dat zodra ik mijzelf meer ga accepteren zoals ik ben dat anderen dit ook meer zullen gaan doen. Ik ben benieuwd!  

vergissing

Wat kun je je toch vergissen in mensen zeg! 

Ik heb een stagiaire die ik moet begeleiden. Ik zal haar A. noemen. A. is enorm onzeker en stil en wil alles heel goed doen. Ik heb haar begeleid en hulp gegeven met haar opdrachten en POP en PAP. Ik heb samen met haar een gesprek gehad over haar leerproces waarbij ik enkele afspraken met haar heb gemaakt. Van de week kreeg ik een mail van haar waarin ze gewoon van alles opschrijft dat ik niet goed doe. Ze heeft al mijn woorden verdraait. En bovendien legt ze alle verantwoordelijkheid over haar stage en leerproces bij mij neer! Oh en het is natuurlijk mijn schuld dat het niet goed gaat met haar. Dit heeft ze ook al luid en duidelijk vertelt bij een collega van mij. En ze wilt niet meer door mij gecoached worden.

Ik moet dit gewoon van mij afschrijven omdat ik het zo naar vind dat iemand zo kan doen. Tegen mijn gezicht heeft ze nooit iets gezegd, maar nu opeens in zo een mail krijg ik de schuld van alles. Ja dat doet mij wel wat en ik vind het gewoon echt heel rot van haar dat zij dat zo doet. Het ergste vind ik dat ze mijn woorden verdraait.

Naast A. heb ik nog een andere stagiaire die ik begeleidde. Ontmoet B. B. levert een opdracht in met de naam van een andere stagiaire. Ik vraag aan haar: hoe kan het dat een andere naam erop staat? De andere stagiaire kan deze opdracht niet gemaakt hebben, omdat ze hele andere opdrachten heeft. Dat weet ik ook wel. Maar ik vond het gewoon raar dat die andere naam erop stond. Het blijkt dat je in word een voorpagina kan maken met de naam van degene die ingelogt is automatisch erop gezet wordt. Dit was dus bij haar gebeurt. Maar omdat ik dat twee keer vroeg, want ik wist niet dat het kon en was gewoon at a loss van hoe dat kon, werd B. helemaal boos op mij. Het is zo hoog opgelopen dat ze een andere coach wilde, tegen mij zegt ze dat het komt door het voorval. Maar van een collega hoorde ik dat het komt door andere dingen die ze dus niet aan mij vertelt.

Het is allemaal zo raar gegaan de afgelopen maand. Ik heb nog nooit zulke stagiaires meegemaakt die zo deden. Ja ik heb stagiaires meegemaakt die niets inleverden, ik heb er een meegemaakt die loog over wat ik zei en ik heb goede stagiairs gehad. Maar ik heb nog nooit twee stagiaires als deze gehad die zo achterbaks waren en mij alle schuld in de schoenen schuiven.  

Inzicht

Vandaag ben ik tot een nieuwe inzicht gekomen. Sinds een paar jaar weet ik dat ik hooggevoelig ben. Sindsdien wist ik ook dat ik veel energie overnam van andere mensen waardoor ik volliep en snel moe was. Sinds die tijd heb ik geprobeerd te leren mezelf hier van af te schermen of het los te laten. Het lukte mij helaas nooit om er vanaf te komen. Zelfs als ik mezelf ging beschermen was het maar voor korte duur dat dit hielp. Op mijn werk was dit dan ook een erg groot probleem omdat ik in een psychiatrische inrichting werk. Hier is er enorm veel energie die ik snel opnam zodat ik erg snel moe werd. 

Tot aan vandaag had ik geen idee hoe ik hier mee om moest gaan dan mezelf blijven beschermen en alles loslaten zodra ik uit mijn werk kwam. Ik had wel erg het idee dat het beter of sneller kon, maar ik had geen idee hoe. Totdat ik vandaag opeens bij mezelf bedacht dat ik de overtuiging had aangenomen dat ik altijd alle energie oppik van iedereen. Als ik die loslaat zal het ook niet meer gebeuren. Ik zat in de metro toen ik tot dat inzicht kwam en onmiddleijk voelde ik van alles in mezelf veranderen. Er kwam veel los in mij, en ik voelde onmiddelijk dat ik niet meer zo enorm veel opnam.

Het is een heerlijk gevoel om eindelijk te weten hoe het nou komt dat het gebeurt. En ook dat ik niet meer zoveel last ervan zal hebben zoals vroeger.  

Eerste nacht

Nachtdienst.. nu is dat zo erg nog niet, behalve dat ik een best wel rotdag achter de rug heb.....én de hele nacht nog door moet. Gelukkig heb ik wel genoeg tijd om er even een stukje over te schrijven.

Het begon met mijn plan om te slapen tot 14 uur in de middag zodat ik al iets meer in het ritme van de nachtdienst zou zijn. Ehm.. nou niet dus. Mijn lichaam had andere plannetjes. Om 11 uur al op en klaarwakker. Dus maar rustig aan gedaan en heel relaxed zitten lezen.

Om 16 uur een afspraak bij de dierenkat met mijn poes, genaamd Poes. Poes heeft allemaal wondjes bij haar kopje en rug. Daarom heb ik dus de afspraak gemaakt, vorige week al. Poes heb ik bij het asiel geadopteerd. Toen zij in huis kwam had zij al kleine wondjes, maar ik dacht in mijn onwetendheid dat dit met een gevecht van een andere kat was gekomen. Helaas hoorde ik bij de dierenarts dat het een allergie was, en die arme, arme, arme, arme, poes had ontzettend last van jeuk. Daarnaast ook een oorontstekinkje erbij. Ik had nog geen verzekering afgesloten dus ik mocht mijn knip opentrekken: 120 eurootjes. Gelukkig had ik extra geld ontvangen deze maand. Ik mag Poes nu haar oren schoonspuiten - dat zij ECHT niet fijn vind - en daarna ook nog eens medicatie in haar oor spuiten - ooooooook niet fijn!!! Poes is nu boos op mij en weigerde uit haar reismand te komen. Nou ja uiteindelijk wel gelukt, en de medicatie ook enzo. En ook nog zonder krassen voor mij :D.

Daarna ben ik boodschapjes gaan doen. Toen ik thuis kwam keek ik eens in de koelkast. Ik had namelijk nog eten staan voor vandaag dat ik zou koken. Helaas was het vlees al over datum... met 3 dagen. Dat werd m dus niet. Dus patatje gehaald.... hebben ze mij de verkeerde saus meegegeven. Ik terug en uiteindelijk de goede gekregen.

De rest van de avond heb ik lopen janken.. zomaar vanuit het niets! Mijn vriend wist echt niet wat hij met mij aan moest.... aan de telefoon, want hij is thuis. Ik had echt een enorme behoefte aan zijn armen, maar helaas kon dat niet. Dus het enige alternatief van vandaag was dus bellen, bellen en nog eens bellen. Ik leek net zo een afhankelijke doos!

Nou nu zit ik dus op t werk, en heb mezelf ff een kwartier tussendoor gegund. Straks weer ff verder. Maar moest het effe van mij af typen hoor!

Hopelijk kom ik zonder kleerscheuren die nacht door.

Body Balance

Voor het eerst sinds anderhalve maand weer gesport! Wow wat een heerlijk gevoel. Ik ben in december lid geworden van de fitnessschool. En ik was fanatiek begonnen totdat ik even mijn terugval had. Van vorige ervaringen weet ik dat cardio fitness niet mijn ding is. Ik ben van de groeplessen. Fijn dat iemand anders mij kan stimuleren om de voetjes van de vloer te bewegen. Die ene halter net een keer teveel heen en weer te begewegen. Om vol te houden op de steps. Ja... groeps lessen daar houd ik wel van. Vooral omdat ik soms wel eens kan afhaken...

Sinds vanavond ben ik erachter dat ik de groepsles "body balance" het leukste vind - tot nu toe. Yoga gecombineerd met pilates en tai chi. Nog spiritueel ook! Helemaal heerlijk mijn ding!  Voordat ik begon vandaag had ik totaal geen idee wat het inhield.. en zoals altijd van te voren was ik best zenuwachtig. Maar... het was het dubbel en dwars waard. No regrets. En eindelijk eens een les dat ik *echt* leuk vind. Woohoo. Het gaat steeds beter met mij en ik voel mij geweldig!!! 

Eb en vloed

Ik heb nog een paar minuten voordat ik weg moet.

Net kwam ik op een gedachte: mijn grootste les in het leven is in balans proberen te blijven als er oude dingen omhoog komen. Sinds jongs af aan heb ik energetisch van mijn ouders geleerd om alles te onderdrukken. Gevoelens vooral.

Mijn manier om om te gaan met oude gevoelens die omhoog komen is ze onderdrukken en afleiding te zoeken. Hierdoor blijft er steeds meer komen waardoor ik steeds meer afglij naar een dal.

Als ik kan leren om onmiddelijk actie te ondernemen bij oude emoties die omhoog komen - zoals mediteren - kan ik ervoor zorgen dat ik in balans blijf.

Het stukje besef is er. Nu de actie nog. :) 

Moneys tekort

Moneys, zoals mijn vriend het noemt. Soms heb ik genoeg, maar ook wel eens te weinig. 

Ik ben sinds vorig jaar een zzp-er zonder werk. Ik heb mijn praktijkje gestart vol goede moed. Maar na teleurstellingen ben ik angstig geworden en verder afgedwaald en nu heb ik totaal geen werk.

Ik was te angstig om er te staan en te zijn voor mijn praktijk. Het is al maanden stil nu en ik heb geen idee hoe ik mezelf zekerder kan maken. Tot aan vandaag heb ik er niet over kunnen praten zonder boos te worden en een snauw te geven. Om vervolgens snel over een ander onderwerp over te gaan. Want om eerlijk te zeggen.. ik ben verlamd van angst om hier in verder te gaan. Terwijl het juist mijn droom is om succesvol te zijn met een eigen praktijk.

Het liefste zou ik wegrennen voor mezelf en niet meer omkijken. Helaas kan dat niet..

Wat zijn de problemen:

- Ik voel me niet goed genoeg

- Ik ben bang om fouten te maken

- Ik ben bang dat mensen mij niet accepteren

- ik ben bang om te falen én om te slagen.

Oh wist ik maar hoe ik hieruit moet komen.

Gelukkig ben ik zelf de enige die deze teksten leest...  

 

pijn, pijn, pijn

Vanochtend werd ik wakker met enorme pijn in mijn rug en borst. Ik voelde mij misselijk, maar ik kon niet overgeven. Ik kon niet stilliggen, ik moest bewegen. Het bleef maar doorgaan. Het heeft ongeveer 3 uur geduurt voordat het wegging. Het leek net een hel waar ik doorheen ging. Ik was super moe en heb daarna nog heel veel geslapen. 

 Met mijn vriend is alles weer veel beter. Ik heb uiteindelijk mijn probleem voorgelegd aan mijn vriend en we hebben er over gesproken. Juist doordat ik erover sprak kreeg ik nog meer inzichten. Namelijk dat mijn vriend mij overstelpt met liefde en aandacht waardoor ik alleen maar afstand wil. Ik denk dat het maakt dat ik die liefde niet meer voel. Toen ik met hem had besproken dat ik af en toe tijd voor mezelf nodig heb en alles uitgesproken was voelde ik een hele opluchting. Ik voelde ook weer liefde voor mijn vriend. Het was heel fijn om te weten dat het alleen iets kleins was waar we samen aan kunnen werken. Mijn angst dat ik alleen bij hem ben omdat ik zo graag een vriend wil is dus ook ongegrond. Het lijkt alsof ik niks meer voel, omdat ik gewoon overstelpt werd en daardoor niks meer KoN voelen.  Nu is het meer in balans, liefde en aandacht voor mij en dan even een moment voor mezelf waarbij we niet alles samen hoeven te doen. Heerlijk. 

Liefde?

De laatste tijd voel ik nog weinig liefde voor mijn vriend. Hij is super lief en begrijpend en doet super veel voor mij, maar ik voel gewoon niet die liefde. Ik weet niet waar het aan ligt. De dingen waar k mij wel eens aan irriteer is dat hij zoveel aandacht wil terwijl ik zoiets heb van: laat me nou eens met rust! Ik kan niet altijd maar tegen hem aanliggen, want dan word ik van binnen helemaal gek.

Soms vraag ik me wel eens af of ik nou bij hem ben omdat ik van hem houd of omdat ik zo graag een vriend wilde. Ik weet niet wat ik moet doen hieraan. Wanneer wij bij elkaar zijn doen we alles samen. Behalve wanneer ik moet werken, want dan ga ik werken en is hij alleen thuis. Maar daarna doen we alles weer samen. Het irriteert mij dat ik niks alleen kan doen. Maar aan de andere kant geef ik dit ook niet aan. Ik denk dat het voor de relatie goed zou zijn wanneer we beide onze eigen dingen doen. Wanneer hij bij mij is, verlang ik naar het punt dat hij weer naar huis gaat. Wanneer hij thuis is verlang ik weer naar hem. Het is zo dubbel. Ik wou dat ik wist wat ik nou wil. 

Synchronisatie

Nou inmiddels al in dag 3 (geloof ik). Ik ben een beetje in de war omdat ik nachtdiensten heb en overdag slaap. Nu is het voor mij nog eigenlijk maandag, al is het al dinsdag.

Enfin... het gaat eigenlijk hartstikke goed.

Vandaag besefte ik dat voor mij de wiet een manier was om mijzelf te ontspannen. Wanneer er veel emoties omhoog komen in mij om losgelaten te worden ga ik afleiding zoeken. Soms is dat tv programma's, winkelen, eten of iets anders. Als het erg extreem wordt dan is het de wiet. En als ik daar eenmaal mee begonnen ben dan is er geen weg meer terug en heb ik het de volgende dag weer nodig.

Hoe anders is het als ik gelijk deze emoties loslaat tijdens meditatie. Ook als ik op mijn werk ben - ik werk in een werkplek met veel (negatieve) energie - kreeg ik altijd al zin in een joint, alleen maar omdat ik volliep en mijn onderbewustzijn wiet had geassocieerd met deze energie loslaten. Eigenlijk wil ik zover komen dat ik altijd de juiste methode kies om dingen los te laten.... en niet mijzelf ga verstoppen of het wegduw. Ook overmatig tv kijken, overmatig eten en al die andere verslavingen zijn manieren van mijn ego om maar niet te hoeven voelen.

De laatste 2 dagen voordat ik naar het werk ging heb ik gemediteert met de intentie om de gevoelens te voelen en los te laten. En hoeveel beter ik mij voelde! Dat is echt onbeschrijfelijk. Hoe komt het dan dat ik uiteindelijk toch weer kies voor de wiet? Dat weet ik nog niet helemaal zeker, maar daar hoop ik binnenkort toch antwoord op te krijgen.

Voor nu kies ik de methode van het mediteren om mijn gevoelens te voelen en los te laten zodat ik die rust vind in mijzelf.

Ik ben onderweg! :)

Introductie

Hallo,

Ik ben Alicia. Dit is een alias, aangezien hetgeen ik wil gaan schrijven erg persoonlijk is. Ik heb er voor gekozen om alles anoniem te houden. Elk persoon die in mijn leven is zal ik voorzien van een gefingeerde naam.

De reden voor mij om een blog te starten is zodat ik zaken van mij af kan schrijven.  Helaas is er nog oordeel in de wereld waardoor ik mijzelf genoodzaakt voel om anoniem te blijven. Ik heb namelijk een deel van mij waar ik niet trots op ben, maar die ik wel mag gaan accepteren als onderdeel van mijzelf. Dat deel van mij is verslaafd aan wiet. 

Wiet helpt mij te vluchten voor de wereld waar ik in leef. Om niet mijn verantwoordelijkheid te hoeven nemen. Ik heb besloten dat ik dit wil veranderen.

Ik ben een spirituele vrouw... en ja het is grappig dat ik dan juist verslaafd ben aan wiet. De werkelijkheid van de wereld met alle facetten, de lichte en de donkere stukken, kan ik soms moeilijk accepteren. Het liefste vlucht ik ervoor weg. En mijn middel is wiet. Ik weet dat veel mensen dezelfde weg bewandelen al gebruiken zij dan een ander middel. Deze wetenschap zorgt ervoor dat ik mij dan toch weer een stukje beter voel over mijzelf, omdat ik er niet alleen insta. 

Mijn blog heet: het pad der vrijheid. En dat is wat ik wil bewerkstelligen. Door middel van mijn gedachten op te schrijven kom ik vaak tot diepe inzichten over mijzelf. Dit helpt mij om de gedachten meer te gronden. En als ik beter gegrond ben kan ik in mijn kracht komen. Ik weet dat ik diverse blokkades heb bij mijn eerste chakra. Die houden de wietverslaving ook in stand. 

 Het volgende zal waarschijnlijk wat zweverig klinken... het zij zo. Ik weet dat ik van de blauwe straal ben, geïncarneerd om te helpen met het verhogen van de trilling van de aarde. Ik heb vele levens gehad en heb veel wijsheid in mij. Ik ben een krachtige healer en weet veel over energie en chakrapsychologie. Ik heb een directe verbinding met de engelenwereld en mijn gidsen. Dat zijn mijn 'positieve' punten. Het nadeel is dat als ik uit mijn kracht kom dat ik stagneer.  Ik trek mij terug uit de wereld en zoek methodes om mijzelf af te sluiten. Daardoor ga ik in mijn hoofd leven en kan ik achterdochtige wanen krijgen die ik creëer door mijn eigen gedachten. Ik weet dat ik mijn wereld zelf creëer door mijn eigen gedachten. Ik weet dat ik mijzelf op dit moment hier en nu zelf heb gebracht. Ik weet dat er de laatste twee maanden enorm veel energie naar de aarde is gestuurd die oude emoties en pijnen omhoog bracht. En ik weet ook dat ik moeite heb met het loslaten van die pijnen en emoties en dat ik liever wiet gebruik. Weten is een ding... het veranderen, mijn gewoontes veranderen en die pijn en emoties voelen is iets anders. Toch is dát juist de weg naar vrijheid. Wiet is de weg naar... ja destructie eigenlijk. Begrijp mij niet verkeerd. Wiet gebruiken op zich is niet verkeerd. Er zijn heel veel mensen die wiet gebruiken en daar geen hinder van ondervinden. Het gaat erom met welke intentie je gebruikt. En ik misbruik het. 

 Vandaag is dag 1.